ՀԵՆՐԻ
ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ-80
Նորերս լրացավ մեր թերթի լավ բարեկամներից ու հեղինակներից մեկի՝ Հենրի Հայրապետյանի 80-ամյակը: Երկար տարիներ նա զբաղվել է թարգմանչությամբ և իր ծանրակշիռ ներդրումն է ունեցել արցախյան թարգմանչական դպրոցի ձևավորման գործում: Բնատուր սրամտությամբ օժտված լինելով՝ նա իր հաստատուն տեղն ունի նաև հումորի ու երգիծանքի բնագավառում: Երկու գրքերի հեղինակ է՝ «Ականջդ կանչի, Պուղի» և «Արցախահամ մանրաքանդակներ»: 2005-ին հիմնադրել և շարունակում է լույս ընծայել «Եղինջ» ամսաթերթը:
«Դեմո»-ն ի սրտե շնորհավորում է Հ.Հայրապետանին հոբելյանի առթիվ և մաղթում նրա սուր մտքին քաջառողջություն:
Ներկայացնում ենք մի փունջ նրա թարգմանած անեկդոտներից:
«ԴԵՄՈ»
Նոր ռուսի որդին հորն ասում է.
- Պապա, դու խոստացել ես, որ եթե մաթեմատիկայից «հինգ» ստանամ, դու ինձ կտաս տասնմեկ բաքս: Երեկ ես «երեք» եմ ստացել, իսկ այսօր «երկուս»: Արդյունքում՝ «հինգ»:
- Կեցցե'ս,- գովաբանեց հայրը, հանելով դրամապանակը: - Դրա համար առ քեզ՝ մեկ բաքս և էլի մեկ բաքս: Արդյունքում՝ տասնմեկ:
Յամայկայից վերադարձած նոր ռուսը պատմում է.
- Վիսկի, լողափ, շոգ, ջահել աղջիկներ: Բոլորն էլ լողազգեստներով: Ես նույպես ինձ լավ էի զգում՝ կաշվե կուրտկայով, կզաքիսի գլխարկով:
Օդանավակայանի դրամարկղի մոտ նոր ռուսը 1000 ռուբլիանոցը խոթում է անձնագրի մեջ և տալիս գանձապահին.
- Մոսկվայի համար մեկ տոմս:
- Տոմս չկա,- և վերադարձնում է անձնագիրը:
Ուղևորը ավելացնում է ևս 1000 ռուբլի:
- Խնդրում եմ, տոմս տուր, ես անչափ վռազ եմ:
Գանձապահը վերցնում է հեռախոսի ընկալուչը.
- Աղջիկ ջան, միացրեք մարզային դատախազին:
Նոր ռուսը վախենում է. «վերջ, հիմա ինձ կտան միլիցիայի ձեռը…», սակայն լսում է շարունակությունը.
- Ընկեր դատախազ, ձեր բրոնյայի օրը փոխվում է. կթռչեք վաղը:
Նոր ռուսը ջիպով գնում է: Տեսնում է հեռագրասյան մոտ նստած է բոմժը: Վերջինս հանկարծ մատը շարժեց և նրա առաջ մի դյուժին արաղի շշեր հայտնվեցին: Բոմժը խմեց օղին և շարունակեց նստած մնալ: Նոր ռուսը հետաքրքրվեց: Կանգ առավ, դիտում է. կարճ ժամանակ անց ամեն ինչ նորից կրկնվեց. բոմժը մատներով չրթացրեց, և նորից հայտնվեցին օղու շշերը:
Եւ այդպես՝ մի քանի անգամ: Նոր ռուսը չդիմացավ և շտապեց բոմժի մոտ.
- Լսի'ր, դու ինչպե՞ս ես դա հաջողացնում:
- Ես ջին ունեմ: Նա կատարում է իմ ցանկությունները:
- Իսկական ջի՞ն: Լսի'ր, ջինը վաճառիր ինձ:
- Ի՞նչ եք ասում: Նա ինձ շատ է պետք:
- Ոչինչ, ոչինչ, վաճառիր: Ահա քեզ ջիպը, իմ տան բանալիները: Ահա քեզ…,- և նոր ռուսը թվարկում է էլի ինչ որ բաներ:- Համաձա՞յն ես:
Բոմժը նայեց, թևի տակից հանեց լամպը, տվեց նոր ռուսին, և ջիպը նստելով հեռացավ: Նոր ռուսը բացեց լամպը: Ջինը սուլոցով դուրս թռավ լամպից.
- Լսում եմ ու ենթարկվում:
- Ուրեմն այսպես, առաջինը՝ շատ, շատ փող եմ ուզում, երկրորդը՝ բնակարան, երրորդը՝ «Սիբիրնեֆտի», «Գազպրոմի» ստուգիչ ծրարնե…
- Դե, դե, դու այդպես մի շտապիր,- ասաց ջինը: - Ես նեղ մասնագիտացած եմ. հիսուն գրամ, հարյուր, հարյուր հիսուն...
Մի նոր ռուս թռավ Հավայան կղզիներ, տեղավորվեց հյուրանոցում: Նրան հարցրին.
- Դուք որտեղացի՞ եք:
Նա մտածեց. եթե ասեմ Ռուսաստանից եմ, կսկսեն հարցեր տալ՝ իսկ ի՞նչ է դա, որտե՞ղ է գտնվում և այլն: Վերջապես ասաց.
- Եվրոպայից:
Նրան հարցրին.
- Իսկ Ռուսաստանի ո՞ր մասում է գտնվում Եվրոպան:
Նոր ռուսը Նահանգներում է՝ բանկետում. ուտում-խմում է շարունակ: Նրա մոտ հանգրվանում է մի ամերիկացի:
Ռուսը.
- Անունդ ի՞նչ է:
- Սմիթ:
- Կեր, Սմի'թ, կե'ր:
- Չեմ ուզում:
- Կեր…
- Ես կուտեմ այն ժամանակ, երբ ցանկանամ ուտել:
- Չեմ հասկանում…
- Երբ ուտել եմ ուզում՝ ուտում եմ: Երբ չեմ ցանկանում ուտել՝ չեմ ուտում:
- Դե', դու ուղղակի անասունի պես ես անում:
Նոր ռուսը կոստյումը հագին նստած է նուդիստների լողափում: Իր համար ծխում է՝ ձեռքում պահած տեսախցիկ:
Նրան է մոտենում պահակը և ասում.
- Դու ինչո՞ւ ես շորերով նստել: Ախր սա նուդիստների լողափ է, այստեղ մարդիկ հանգստանում են:
- Նուդիստների լողա՞փ: Այ քեզ բան, իսկ տուրիստական գործակալությունում ինձնից 1000 դոլար վերցրին ու ասացին «մասսայական ստրիպտիզ է լինելու»:
Նոր ռուսը մտնում է բար և ուղղակի հենց շեմից ամբողջ ձայնով գոռում.
- Դե, որտե՞ղ է այստեղ ձեր զուգարանը:
Անսպասելիությունից բոլորի բերանները բաց մնացին, ոչ մեկը ոչ մի բան ասել չկարողացավ: Իսկ նոր ռուսը շարունակում է գոռգոռալ.
- Ձեզ եմ հարցնում՝որտե՞ղ է զուգարանը:
Բարմենը նրան պատասխանում է.
- Միջանցքով գնացեք, աջ կողմում մի դուռ կա «ջենտլմեն» մակագրությամբ, բայց դուք գրածին ուշադրություն մի' դարձրեք՝ ներս մտեք:
Մի նոր ռուս մյուսին ասում է.
- Երեկ ես այցելել եմ «Ամեն ինչ ավտոների համար» խանութը և 20000 բաքսի ապրանք եմ գնել:
- Ես էլ եմ այնտեղ եղել,- պատասխանում է մյուսը,- և խանութում թողել եմ 50000 բաքս:
- Համա փչում ես, հաա¯, ախր ես այնտեղ ոչ մի ապրանք չեմ թողել, բոլորը գնել եմ:
- Ես կարճատես եմ, և ահա ավտոյիս համար մինուս երեք տեսողության ճակատային ապակի եմ պատվիրել:
Ոստիկանը՝ նոր ռուսին.
- Տեսախցիկը ցույց է տալիս, որ դուք գնում եք 120 կմ/ժ արագությամբ:
- Այդ ի՞նչ է, դանդաղեցրած նկարահանո՞ւմ է: Ես 150-ից պակաս արագությամբ չեմ գնում:
ԱՍՈՒՅԹՆԵՐ
Դժբախտ են այն երկրի քաղաքացիները, որի պաշտոնյան անպատիժ ոտնահարում է օրենքը:
* * *
Երբ անցյալը եւ ներկան հակապատկերներ են դառնում՝ վատ է, ավելի վատ՝ երբ հակամարտության են վերածվում:
* * *
Մարդուն ճանաչելու համար միասին ճաշակած մի փութ աղ ու հացը քիչ է, պետք է տեսնել նաեւ բարձր պաշտոնում:
* * *
Ճիշտ խոսելը ճիշտ գործելու երաշխիք հանդիսանալ չի կարող, պատահում է՝ ճիշտ խոսում են, միանգամայն սխալ գործում:
* * *
Մարդավարի ապրում է նա, ով կյանքը նվիրաբերում է ստեղծարար գործերի եւ բարությանը:
Անգործունյա պաշտոնյայի սիրած զբաղմունքը սուտ խոստումներն են:
* * *
Անտարբերության մատնված թերությունը դանդաղ գործող ական է, որը մի օր իր կործանիչ դերն է կատարում:
* * *
Ազգայինը առաջադիմական է, երբ համահունչ է համամարդկայինի հետ:
Էմմա ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
